S:N:S:Y // CİDDİYET günlük siyasi gazete

Üstad-ı Azam Ahmed Nejdet Kompüter’den sanatsal izdüşümler

 

Değerli dostlarım,

 

San’at, bir ulusun damarlarında dolaşan kültür kanının milli ve manevi alyuvarlarına albümin şeylerini zerkeden hassas bir dokusal icra şeyidir; böyle girişlerde başta toparlayamıyorum gibi gözükebilir ama sabırla okuyan okuyucularım ileride zamanla açıldığımı tespit edeceklerdir.

 

Hülasa, bir toplumun millet olabilmesi için kendine özgü motiflerle cihan şümul bir sanat icrasına ihtiyacı olduğu şüphe götürmez bir gerçektir. Bu sebeple 50 küsur senelik devlet adamlığım süresince san’ata gereken önemi vermeyi bir borç bilmişimdir.

 

Hattızatında Adıyaman’a opera götürmek de benim fikrimdi. İstedim ki fikri hür vicdanı hür, sanatkar nesiller yetişsin, sanatçı olsunlar, ama bu politikanın devamı gelmeyince ola ola korucu oldular.. 

 

Efendim, benim san’atla tanışmam 3 yaşımda başlar. Rahmetli anneannem balerin olduğu içün evimizde sanat eksik olmaz, hatta mahalleye taşardı. Merhum dedeciğim Hülagü paşa da boş zamanlarında heykel taklidi yapan, ziyadesiyle sanatçı ruhlu, mukallit bir adamdı. Hele bir “şaşıran angut kuşu heykeli” taklidi vardı ki mahallenin kasabı olsun, manavı olsun, berberi olsun herkes görmeye koşar seyretmeye doyamazdı. Şimdilerde Vahe Kılıçarslan isimli oğlumuz bu sanatın önde gelen icracılarından ama temelini işte böyle paşa dedem atmıştı.

 

Ben de bu sanata 3 yaşımda (af buyurunuz) büyük abdestini yapan şüpheci ördek adlı çalışmamla katılmış ve hatta o kadar başarılı olmuştum ki 4 buçuk saatlik performansımdan sonra annem sinir krizi geçirmiş babam cinnet eşliğinde hastaneye kaldırılmıştı. Vallahi, şimdi denesem yapamam haşa huzurdan lazımlık popoma yapışır tümleşik olur. Demek ki insan küçük yaşlarda daha bir azimli oluyor.

 

Seneler sonra bir Hollanda seyahatimde bu performansın benzerlerini sergileyen sanatçılarla karşılaştım amma biz başkaydık daha özenli ve sabırlıydık, zira en mühim hocalardan ders almıştık. Çocuk yaştaki azim ve değerli icracıların yol gösterici tecrübeleriyle, kendimiz bile fark etmeden ne merhaleler kat etmiştik demek ki.

 

Demem o ki, Ben bugün Turizm ve Kültür Bakanı olsam her yere açacağım kreşler vesilesi ile 3 yaşındaki çocukları toplar ve onları sanata yönlendirirdim. Milli Eğitim Bakanı olsam da derdim ki “aferin sayın turizm ve kültür bakanı çok doğru bir iş yaptınız, benim açmam gereken okulları siz açarak bana da unutulmaz bir ders verdiniz. Bu millet sizinle gurur duyuyor, başbakan olacak adamsınız, şu önümüzdeki kongrede adaylığınızı koyun parti başkanlığına, desteklemeyen şerefsizdir.”

 

Aziz yurttaşlarım,

Şimdi bazı siboblar diyeceklerdir ki “ulan milletin karnı aç şu soylu ve asil adam neler söylüyor” evet doğru, milletin karnı aç ve asaletim gerçekten üzerimden taşar fışkırır, amma velakin ruh açlığı daha kötüdür. İcabında karnın acıkır bir kuru üzümlü peksimet yersin, beyaz şarapla bastırırsın geçer.. Ya da ne bileyim, krakerle havyar atıştırırsın şampanya eşliğinde açlıktan eser kalmaz.. Onu da bulamadın diyelim kruvasanla beşamel soslu kaşarlı mantarlı biftek yersin geçer (ince kıyılmış yeşil zeytin ve fesleğenle süper olur, yanında da Porto) ama ruh açlığı böyle değildir işte.

 

Hadi diyelim ruhun acıktı ne yapacan, yemeğin ruhu kokusudur diyelim, kokla bakalım geçiyor mu açlığın. Geçmez. Çünkü ruh san’atla doyar. Koy pikaba Rahmaninov’u, giy tütünü puantını başla oynamaya, oh oh.. bak ne açlık kalıyor ne bir şey..

 

Filhakika, o ruhu aç bırakırsanız gider kendini futbola verir, dine verir, efendime söyliyeyim sağa sola verir kimseye bir yararı dokunmaz, gider fanatik olur, psikopat olur. Çivici katil olur Allah muhafaza. Mesela benim zamanımda bir Kasımpaşa canavarı vardı ki ben onun balerin ya da balet olduğunu hiç zannetmiyorum. 

 

San’at dolu günler dilerim

 

Ahmed Nejdet Kompüter

Ultra üstad, farklı düşünür, encümeni daniş, GmbH

Tarihte Bugün: 17 Mart

 

35.000.003 MÖ - ıhlamur ağacı ilk defa çiçeklendi

 

1.789.123 MÖ - Marslılar kaale alınacak dünyalı olmadığı gerekçesiyle dünyadan ayrıldılar.

 

315.010 MÖ - Gökkuşağına mavi renk eklendi

 

7000. MÖ - karın üzerine bal dökmek suretiyle ilk dondurma yalandı

 

2466 MÖ - Kurufasulyenin pilavla servis edilmesi yasalaştı

 

1390 MÖ - Mısır’da kağıdın üzerine rakamlar yazarak bunun banknot olduğunu iddia edip buğday almaya çalışan bir Yahudi tutuklandı. Yahudinin sahte para bastığı anlaşıldı fakat henüz daha gerçek para olmadığından serbest bırakılan Yahudi “siz görürsünüz faizi icad edip hepinizi süründüreceğim diye tehditler savurarak olay yerinden kaçarak uzaklaştı.

 

1110 MÖ - Yılan hikayesine dönen Ergenekon tüneli en sonunda hizmete açıldı. Tören büyük bir izdihama sebep oldu, tüneli kullanmak isteyen vatandaşlar birbirine girdi, fakat düzen çabuk sağlanarak can kayıplarının önüne geçildi.

 

92- Pavlus abarttı, 2’ye çıkardığı tanrı sayısını %30 develue ederek 3’e çıkaran Pavlus’a Roma senatosu 12’de anlaşalım dedi. Pavlus anlaşmanın mümkün olmadığını ama zamanla gençlik ilahı, pop ilahı, futbol ilahı gibi kavramlarla ortak bir zeminde buluşulabilineceğini belirtti.

 

330 - Ermeniler gürcülerin kendilerine soykırım uyguladığını öne süren tasarılarını Cermen senatosuna sundular.

 

407 – Su ile ayran arasındaki benzerliği gidermek amacıyla ayrana yoğurt eklenmesine karar verildi.

 

554 – Dünya devletleri acayip tüylü totemler yerine adam gibi dikdörtgen kumaştan bayrak modeline geçtiler. Geçmeyen ülkelerin ordu yürütmesi yasaklandı, çatışmalar sürüyor.

 

619 – Kabeyi kopyalamak üzere faaliyet gösteren Çinli casuslar yakalandı.

 

781- Sahte hint fakiri Bombay'da gözaltına alındı. Sözde fakirin kirada 4 evi 3 adet de faytonu bulunduğu tesbit edildi. Sözde fakir adliyeye sevkedilirken polise rüşvet vermeye kalktı.

 

815 -  Ermeniler Lezgilerin kendilerine soykırım uyguladığını öne süren tasarılarını Bizans senatosuna sundular.

 

966 – İlk defa soru işareti kullanılmaya başlandı, kullanmayanlar? Engizisyonda? yargılanmakla? Açıkça? Tehdit? Edildi?

 

1210 – Resmi bir temasta bulunmak üzere ingiltereye gelen Amerikan başkanı karşılanmadı, temasta da bulunamadı, evine geri dönmek isteyen başkan limanda mahsur kaldı, başkanın kıtasının henüz keşfedilmediği gerekçesiyle limanda alıkonulduğu tesbit edildi.

 

1550 -  Ermeniler Çerkeslerin kendilerine soykırım uyguladığını öne süren tasarılarını Osmanlı sultanına sundular ama daha sonra pardon diyerek geri çektiler.

 

1719 – Cenevizli korsanlar ilk bilgisayar virüsünü icad ettiler ama nedense dünya bu duruma kayıtsız kaldı. Hatta “bilgisayar ne?” diye soran bir yetkiliye diğer yetkili “o değil de virüs ne?” diye cevap verdi.

 

1821- Fransa Ermenilere “ne oldu lan, size kimse dokunmuyor mu sesiniz soluğunuz çıkmıyor” dedi. Uyanan Ermenilerin Tokat valiliğine Bayburtluların kendilerine soykırım yaptığı tezini sundukları görüldü.

 

1915 - İngiliz bilim adamları bu Ermenilerin niye hep 17 mart’ta gaza geldiklerini bir panelle araştırdı. Konuya içerleyen Ermeniler artık 24 nisan’larda bir şeyler düşüneceklerini söyledi.

 

1929 - Genç Türkiye cumhuriyetinde ilk kırmızı kurdele Ahmed Nejad Kompüter adlı minik yavruya takıldı.

 

1935 –  İstanbul’da ilk doğalgaz faciası. Aşırı nohut ve bakla tüketen bir kişi duşta yıkanırken kendi gazını özgürce salması sonucu zehirlendi. Aşırı bulantı ve halsizlik şikayeti ile hastaneye kaldırılan şahıs çok şükür ölmedi. Şahısın oturduğu apartmanın boşaltıldığı hatta üzerinden kuşların bile geçmediği, mahallede infialin yaşandığı da gelen haberler arsında.

 

1955 – Klima icad edildi. CHP konuyu anayasa mahkemesine taşıyacağını açıkladı. Olay kamuoyu tarafından “henüz böyle bir mahkemenin kurulmamış olması Türkiye için büyük şans” diye değerlendirildi.

 

1961 – Spor müsabakalarına çıkacak takımlarda IQ testi dönemi. Sporcunun zeki olmayanları CHP önergesiyle ayıklanıyor.

 

1977 – kredi kartı mağdurları gösteri yaptı. Mağdurların “ulan bizim kredi kartımız bile yok bu ne borcu” demek isteyerek(!) faturaları yaktıkları gösteride “kledi karpı nedir lan” diye pankart açtıkları gözlendi.

 

1983 – Cumhuriyetçilerin eylemi amerikayı karıştırdı. Sebahtian Canadaglian adlı cumhuriyetçi arkadaş temsilciler meclisinde 367 senatör olmazsa başkan düşer dedi. Temsilciler meclisinde toplam 120 senatör olması nedeniyle başkanlık krizi çıktı, bu adamı neden kaale aldıkları konusunda ise kimsenin bir fikri yok.

 

1999 – Ünlü yazar Ahmed Nejad Kompüter’in kaleme aldığı dev sözlük ilk baskısını yaptı. Sözlük Türkçe-Ömikçe ve Ömikçe-Türkçe olarak 2 sayfadan oluşuyor toplam 4 kelimeden oluşan sözlük aslında buraya da sığardı ama telifini alamadık. Bildiğiniz gibi ömikçe 4 kelimeden oluşuyor ve bunlar eklerle çoğaltılıyor. Bu kelimeler: anne, mama, koş ve diferansiyel.. Ömikçe venezuelanın batısında bulunan Pico bolivar vadilerinde kullanılan çok yaygın bir otantik dil.

 

2007 -  kapalı yerlerde sigara söndüren çete yakalandı.

 

2009 – Bütün bunları uyduran Sunusi F. Onay’ın kızı bugün saat 02.02’de 3 hafta daha beklemeyerek büyük bir sabırsızlıkve neşeyle dünyaya geldi, babasının ve annesin “bir gönlündeki” tahta büyük bir çalımla kurulan prenses Berra’ya törenle "Potoso" ünvanı verildi.  

Sevgili dostlarım,

Farkettim ki sizlerle ayrı kaldığım zamanlarda bunalıma giriyorsunuz, hafta sonu gerçekleşen DP kongresi vesilesiyle bu ayrılığı bitireyim istedim.

Kadim dostum ve kardeşim Hüsamettin tekrar siyasete atılmış, tabi bunda benim katkım büyük ama herkes nedense Süleyman'dan biliyor.

Geçtiğimiz ay, bir av partisinde kendisiyle karşılaşmıştım. Bir nedenden ötürü kırgın olduğum için görmemezlikten gelmiştim. Seninki hemen fırladı yerinden yanıma geldi: "üstadım nasılsınız?" dedi, dedim "iyiyim de çıkaramadım..", "Yahu beni nasıl unutursunuz, ben Hüsamettin", "haa" dedim "Hüsam sen misin, yaşlanmışsın yahu tanıyamadım.." Bu önce biraz bozuldu sonra baktım samimi konuşuyor dargınlığa son verip başladım nasihate:

"Bak Hüsamcığım, böyle hayata küslük olmaz, resmen çökmüşsün senin hayata yeniden sarılman lazım", "nasıl olacak abi?" dedi "sözümü kesme" dedim.

Birincisi, sana bir amaç lazım, böyle titreye titreye av partilerine gelmek hoş değil. Sana hayat aşılayacak bir şey bulalım, karı kızla aran nasıl?", "aman abi" dedi, dedim "utanmanın sırası değil, tıpta utanma yoktur", "Benim o taraklarda bezim yok, biz ince eledik sık dokuduk, eleği de duvara astık", dedim "o deyim bir kere öyle değil.." Neyse efendim lafı fazla uzatmayayım, hülasa biz bu arkadaşı yeniden siyasete girmeye ikna ettik. Hatta orda "ulan madem karıyla kızla işin yok, milletin anasını sana emanet edebiliriz" deyu absürd bir de espri yaptım ki arasıra böyle avamlıklar da hayatın tuzu biberi değil mi dostlarım.

Geçen kongrede arslanlar gibi gürleyen Cindoruk beyefendiyi görünce ne de iyi etmişim dedim kendi kendime, adam resmen gençleşmiş.

Amma velakin sevgili dostlarım şu Demirel'e dikkat etmek lazım; zira onun olduğu yerde postal eksik olmuyor. Halbuki kendisi şapka ile anılır, o şapkadan nasıl postal çıkarıyor anlamıyorum.

Tabii kendisi klüpten de arkadaşım fakat devir kötü, insan arkadaşına dahi güvenemiyor, ben şahsen şu darbe mes'elelerine ziyadesiyle karşı, özde demokrat bir kişiyim. Zaten o yüzden Hüsamettin'e de söyledim:

"Hüsamettin Beyciğim bir büyüğünüz olarak sizden istirhamım lütfen demokrasimizi koruyunuz. Eğer başbakan olursanız şu seçim sistemini değiştirerek işe başlayınız. Sizden demokrat kimliğimle rica ediyorum, demokrasimizi korumak adına milletin gözünün yaşına bakmayınız. Bize locada da öğretirlerdi "sakın acıma yetime, gelir koyar..." neyse işte, anladınız onu siz.. Yani diyorum ki, bu demokrasi neden tehlikeye giriyor? Halk doğru düzgün seçim yapamadığından, en iyisi bilinçli bir halk numunesi seçelim onlar oy kullansınlar, asker de darbe yapmak zorunda kalmasın.. değil mi?

Mesela başta ben olmak üzere, bizim sabih, sonra sen, ne bileyim fazıl say, ünlü Türk düşünürü aysun kayacı, pınar kür, deniz baykal, bedri, ilhan, ertuğrul, hatta süleyman yani daha bir sürü kişi var.. hep beraber bir konsensus oluşturup bu işi halledelim, gazeteci, siyasetçi, sanatçı, aydın.. katılımcı demokrasi dediğin budur işte.."

Ben nasihat ediyorum, kendisi kafa sallıyor, anlıyor mu anlamıyor mu belli değil, dedim "bir konuş birşey söyle.. Ne diyorsun bu fikre.."

"Abi" dedi, "Biz bu işi düşündük, hatta faraza bir seçim bile yaptık aramızda. Kim çıksa beğenirsin?", dedim "kim çıktı?.." "Tayyip!" dedi..

Yani değerli okuyucularım inanın boynum tutuldu şaşkınlıktan hala da ağrıyor böyle yaptıkça.. "Ulan seçme seçmen getiriyoruz hala Tayyip mi çıkıyor sandıktan? "Abi, ister inan ister inanma.." dedi, inanmadım tabi ama bir de baktım gözlerinden bir damla yaş süzülüp dudağının kenarında durdu, o zaman anladım ki durum ciddi, demokrasimiz hakikaten tehlikede.. Herhalde bu bir alkol problemi, artık bizimkiler nerelerine içiyorlarsa bu mereti doğru düzgün oy da kullanamıyorlar..

"Peki" dedim "Ne yapacaksınız?" "Abi" dedi "Süleyman ağabeyin bazı projeleri var halledicez bu meseleyi sen korkma.."
Ulan nasıl korkmayayım adamın projelerini görmüşüm tam 7 kez.. neyse artık, çare yok.. görücez nasıl projelermiş, Hüsamettinciğim hele bir başbakan olsun da hallederiz efendim.

Bizler sizinde gayet iyi bildiğiniz gibi eski kurtlarız, buluruz bir çaresini, bu devleti kurda kuşa, halka millete yedirmeyiz yani.. yani demokrasimizi diyorum, icabında canımız pahasına koruruz.

Netekim rahmetli dostum Nevzat Tandoğan'ın dediği gibi, bu millete komünizm lazımsa onu da biz getiririz, halka rağmen halk için..

Efendim?

Ha av partisini mi soruyorsunuz, ben malum çok iyi göremediğimden sadece laf olsun diye gitmiştim, aristokrat dostlarımın partisine kaç kişi vurduklarını tam sayamadım.. Bayağı eğlendik efendim, onu da bir sonraki yazımda belki anlatırım.

Hoşçakalın aziz dostlarım, esenlikler dilerim.

Ahmet Nejdet Kompüter
(siyasi uzm, saha komseri, ydk hkm, mali mşvr)

 

 

Muazzam bir seçim atmosferinden sağ salim çıktık.

Hemen bir hatırlatma yapalım, renkli saman kağıdı, artı dandik bir metal “evet” kaşesi ve renkli zarflar.. İstediğiniz matbaada istediğiniz kadar yaptırıp, kaşeletip, çuvallara doldurarak sağa sola bırakabilirsiniz, neredeyse bedava maliyet.. dağıtacak minibüsün mazotundan daha ucuz..

Dörtbir yana cephane gömen, dağıtan uzman arkadaşlar iyi bilir.. 

Bu yüzdendir ki, pek de “halktan” olmayan, başörtülü sandık görevlisi istemeyen, son anda kimlik no şartı koyarak bizlere şaka yapan, şakacı YSK , bu tür çalıntı oy şakalarını pek ciddiye almıyor, sonuçta tutanaktaki oy ile sandıktan çıkan oy sayısı eşitse mesele yoktur.. 

CHP ortalığı manipule ederek, taraftarlarını sokaklara dökerek, seçim sonuçlanmadan “sonuç açıklayıp, zafer ilan ederek” ergenekon avukatlığından çok daha başka şeyler yapmaya çalışıyor, gözümüzden kaçmadı.  

MHP lideri sessizlikle taraftarlarını sakinleştirerek puslu havanın dağılmasını bekliyor, takdir ve tebrikle izliyoruz.  

Peki sonuçlar da belli olduğuna göre kim sevinsin? 

Önce CHP sevinsin..

Zira müjde! Solda birlik sağlandı. Türkiye'de mevcudiyetini muhafaza eden %25 sosyal demokrat vardı, %23'ünün oylarını CHP aldı. Hiçbir somut projesi olmadan sadece AKP nefretiyle oy toplamasına bakacak olursak bu çok büyük bir başarıdır. Şu durumda CHP'nin başında Erbakan'da olsa bu oyu alır.. Hatta şöyle de denilebilir: AKP'nin başına Deniz Baykal'da geçse CHP'liler AKP'ye oy vermez..  

MHP kesinlikle sevinsin..

Konjonktürde görülen manzara genel seçimlere kadar devam ederse (ki edeceğini sanmam) AKP'deki erime devam eder, AKP'den kaçan oylar MHP'ye gelir ve MHP AKP'yi zorlayan bir parti olarak ikinciliğe yükselir. Bazı bölgelerde umutsuz MHP seçmeni CHP'ye oy verdiğine göre MHP'nin oyu gözükenden zaten fazladır, tahminimce.. 

DTP sevinmesin.Kimlik partisi olup da kimliğin sadece %30'unun oyunu alan bir partinin sevinmeye hakkı yok, İddia edilen Kürt nüfusa ve DTP'ye verilen oyların adedine bakarsak, Kürtlerin büyük çoğunluğu hala DTP'yi tercih etmiyor.. AK Parti de henüz sevinmesin.. Birinci çıktı, seçim galibi, oyları düştü, hala rakipsiz.. ama sevineceği seçim bu değil..

Recep Tayyip Erdoğan'ı plansız görmedik.. Yüzde yüz kazanacağı bölgelerde bize göre yanlış aday çıkararak kaybetti, ama “kaybetmek bir seçimse, buna yanlışlık diyemeyiz..” AKP oy oranını sanki kendi iradesiyle düşürdü gibi.. Genel seçimde oy partilere verileceği için bu oran daha da düşmez.. hatta artık kemikleşen tabloyu görmüş olduk diyebiliriz. Eğer bu seçim bir genel seçim olsaydı düşen grafik korkuturdu, fakat AKP bir nevi sigorta yaptırarak genel seçim öncesi, bu grafikle çıtasını %47'nin altına çekti, çok akıllıca.. 

Önümüzdeki 3 sene AKP, içeride değil dışarıda yaptıkları ile oy toplayacağı için muhalefetin zaten pek şansı yok. AKP'ye sadece kendi hataları oy kaybettirir. Erdoğan bu yüzden “Sen Türkiyesin, büyük düşün” sloganını icad ederek genel seçime hazırlık yapıyor.

Dış dünyada yükselen gurur ve biten krizin verdiği rahatlama oya tahvil edilecektir muhakkak. Bu 3 sene ülkemiz için diplomatik açıdan biraz riskli geçecek sanırım, bunun sinyallerini alıyoruz.

Zira artık AKP'nin başarısızlığı demek bir iktidar kaybı olmayacak sadece, ülke için de bir risk taşıyacak. Diplomasisi güçlü ülkelerde bir sorunun iki cevap seçeneği vardır: evet ya da hayır..

Dolayısıyla AKP'nin verdiği yanıtın aksine bir yanıtı verecek olan en güçlü parti tek başına ayakta kalacak ve ABD tarzı iki partili bir demokrasiye önümüzdeki 3 seneden sonra “kansız” bir şekilde geçmiş olacağız.. 

Bu tek muhalefet partisinin hangi parti olacağını henüz bilmiyorum (belki şu an mevcud değil) ama hangi partinin olmayacağını iyi biliyorum..

(genckalem.org'da yayınlandı)

MPL TV

 

Farklı bir televizyon yayıncılığı yapan bu kanalın sahibini çok merak ettim, araştırdım. İlk karşıma çıkan şey Mihr grubu oldu (alakasız olarak).

 

Hazzetmediğim bir grubun ismine bu kanalla rastlamak beni ürküttü diyebilirim, fakat acizane dikkatli bir izleyici olduğumdan pek inanmadım.

Ve neyse ki, bu grup ile olan bağlantısının sadece bir kuruntu olduğunu farkettim.

 

Bu TV kanalı televizyonumu kanalizasyon olmaktan kurtaran bir avuç kanaldan biri.. Bu kadar kolay kirletilmesine razı olamadım. Özellikle nurcu kardeşler pek bir amansızca saldırmışlar kanala, ama yanıldıklarını anlayınca umarım pişman olmuşlardır. İftira ile ibadet olmaz hele cihad hiç olmaz, hatırlatayım.

 

MPL TV'de yayınlanan herşeyi külliyen tasvip ettiğim söylenemez ama ufkumu genişlettiği ve bilgilendirdiği kesin. O yüzden başka bir kanal izlerken bile zaplama menziline aldığım bu kanala sık sık dönerim.

 

Herşeyden önce Turancı bir kanal olduğunu söyleyebilirim, akrabaların ayrı birer devlet olmaması gerektiğini savunuyor (benim gibi) ve Ümmet-i Muhammedin birlik olması gerektiğini öğütlüyor, katılmamak mümkün değil. Farklılıklarımızın bizi ayıran değil bilakis birleştiren ve renk katan bir unsur olduğunu çok güzel izah ediyor. Hatta bu farklılıklara yayınlanan programlarıyla dikkat çekiyor ve şaşırtıyor diyebilirim.

Evet, bence farklılıklarımız birleşmemizin mazeretleridir; aynı olan zaten birdir, bütündür, birleşmez..

 

Yine de bu kanalın bir futbol takımını tutarmışçasına fanatik olarak bir cemaate bağlı olan insanlara katabileceği çok fazla birşey yok.

 

Üzgünüm ama benim gördüğüm, bu kanal aptal insanları kaale almadan sadece zeki insanlarla ilgileniyor, "aptalları eğitecek bir kurum herhalde vardır" anlayışıyla sadece kapasitesi olan insanlara dönük yayın yapıyor (bu kadar net olduğum için gerçekten özür dilerim).

 

Sadece Fenerbahçe ya da Galatasaray fanatizmi yaparak "yok, aslında ben sadece futbolu sevdirmeye çalışıyordum" diyenlere inat, futbolu anlatıyor bu kanal sanki..

 

Zekiler anlamıştır ama anlayamayanlar için daha da net olalım, "cennete gitmek için benim cemaatime katılacaksınız, benden olmayan zelildir, benim kitabımı okumayan ahmaktır" demiyor bu kanal.

 

"Müslümanın tek bir kitabı, tek bir ümmeti vardır.. diğerleri renktir, elbisedir, hoşuna gideni giy.." diyor adeta. Ya da ben almak istediğim mesajı alıyorum.

 

MPL TV'ye varolduğu için teşekkür ediyorum umarım teknik kapasitelerini daha da arttırır daha estetik ve sanatsal olabilirler, çünkü beğendiğim bu kanalı başkaları da beğensin istiyorum.

 

Kızım Geldi

17 Mart 2009 saat 02:00 doğumhanenin kapısındaydım, ötesinde kalmam gereken kalın kırmızı çizginin tam üzerinde, Bütün duyu organlarım kulak olmuş, her azamla işitmeye çalışıyorum kapının arkasını..

Ve kızımın kendi lisanı ile selam verişini duyuyorum dünyaya..

O sesi işittikten sonra ne kulaklarım eski kulaklarım ne de ben eski benim..

Bir elektrik geçiyor üzerimden, iliklerime kadar titriyorum, baba olmuşum..

Annesinin karnındayken her gece elimi koyarak uyurdum arayarak bulduğum şişkinliğe..

Bu ayinin bitmiş olması ürkütüyor beni tatlı tatlı.. artık kızım elimin altında değil, üzerinde..

16 Mart'ta gülerek gittik hastaneye, kontrole.. Doktor şaşırdı ve “yatırıyoruz, doğumhaneyi hazırlayın” dedi. Odamıza çıktık eşimdeki gerilim ve heyecanı hissettiğimden onu sakinleştirmek adına “Dünyada her canlı her saniye doğum yapıyor, kedilerin parası olsa onlar da hastaneye gelirlerdi.. gayet normal bir durum, heyecanlanacak birşey yok” diye saçmaladığımı hatırlıyorum.

Aslında kendim bile dediklerimi duymuyordum sanki..

Doğum sancıları çeken eşimi teselli edecek sözler arıyordum ve söylediğim her söz beni sinirlendiriyordu “şurada yatan ben olsaydım bu konuşanı odadan atardım” diye düşünüyor ve eşimin sabrına hayran kalıyordum..

Ben nefes al, nefes ver dedikçe sevgilim gözlerime bakıyor ve elinden geleni yapıyordu “sana konuşmak kolay” demiyordu, buna bile hayret ediyordum..

Bebeğimizi ilk gördüğümde “ne kadar da gri” diye düşündüğümü hatırlıyorum.. Çok bebek görmüştüm ama bu gördüğüm en küçük bebekti, 3 hafta erken doğduğu için..

Eşim çok yorgun, çok rahat ve çok güzeldi, doğumdan hemen sonra bebeğimizi kucağına almış ve emzirmişti. Yüzünde müthiş bir yorgunluk ve müthiş bir tebessüm vardı. Herşey doktora ve bana göre güzellikle çok çabuk olup bitmişti.. Bir de anneye sormak lazımdı tabi..

Bebeğimiz yıkandıktan sonra odamıza geldi, küçücük kafası ve kocaman gözleri, kıpkırmızı dudakları ve ince parmakları.. Herşeyiyle inanılmaz bir şekilde annesine benziyordu.. Şahitlerin kararına göre ağız anne, burun baba, gözler anne, kaş ve kulaklar baba..

Benim savaşçı bebeğim, en minik aşkım, çatık kaşlı ve çok ciddi bir hanımefendiydi. Eve geldikten sonra sarılık tesbit ettik.13'ün üzerini hastaneye alıyorlardı değeri 15 çıkmıştı, ama bir günde değeri 7'ye düşmüş ve bebeğimizi hastaneye geri götürmemiştik.

Şimdi 21 günlük..

avuçlarıma alıyorum ve sesleniyorum, sadece uyurken gülümsüyor aşkım. Gözleri açıksa kaşlar çatık ve gözleri sola bakıyor, bazen bana bakıyor ama henüz net olarak görmediğini biliyorum. Olsun, sesimi tanıdığını biliyorum 8 buçuk ay konuşup tanışmıştık zaten..

İsmine karar verememiştik bir türlü, Fatıma Rümeysa kalmıştı elimizde en son.. Efendi'den aldığım teşvikle annesinin ismi Berrin olması hasebiyle, yakın olsun diye, Fatıma Berra dedik..

Babam okudu ezanı, kamedi ve ismini,

Ve babam Fatıma Berra diye kulağına ilk seslendiğinde inanılmaz bir tebessümle odadakileri şok etti bebeğimiz.

Umarım tebessümün baki olur Fatıma Berra, umarım bu dünyayı kolaylıkla atlatıp ana vatana salihalardan olarak göçeder anne ve babana şefaat edersin..

İnsan ölmeye doğarken başlar..

Kızım, inşallah şehid olursun..

***

Bu arada “babalığın” sadece bir titr olduğunu öğrendim. Anneliğin milyonda biri etmezmiş. Özellikle ellerin kolların bağlı hiçbirşey yapamadan beklerken..

Sadece doğurmayı kastetmiyorum.. Uyku uyumadan 2 saatte bir (bazen yarım saatte bir) emzirmek, altını değiştirmek, gazını çıkarmak.. Hadi emzirme hariç hepsini yaptım diyelim, benim obur aşkım annesinin canını öyle bir yakıyor ki emerken, “bir saat sonra bu anne bu bebeği nasıl emzirir?” Diye hayret ediyorum..

Canım kızım seni Mevla'nın bir emaneti olarak aldık, kabul ettik, nefsimizden çok daha fazla sevdik, hayatın manalarından biri oldun bizim için ama, seni kimse annenden fazla sevemez, bunu anladım, yarışmıyorum..

“En çok anneni mi yoksa babanı mı seviyorsun?” diye sorsa bir münasebetsiz, tereddütsüz “annemi” de kızım.. O, senin sevgini layıkıyla hakediyor, ve sen onu hiçbir zaman hakettiği kadar sevemeyeceksin.

İşin kötüsü, bu en minik aşkımı avuçlarıma alıp, çatık kaşlarıyla göz göze gelmeye çalışırken aklıma hep şu geliyor:

“İşte biz de bu kadar sevildik”

Bu sevginin karşılığını ne kadar vermeye çalıştık?

 

 

Not: Tabi, kızımıza lakap koymayı unutmadık, annesine "atletico madrid" diyordum, kızıma da "sporting lizbon" dedim, fakat gerçek lakabı POTOSO (S'nin üzerinde inceltme işareti var)

 

 

sunusy

Yeni bir insan geliyor dünyaya.

Eğer rızkı varsa, 1 ay sonra geliyor almaya. Rabbi onun için bir barınak ve konfor oluşturdu, anne ve baba tayin etti.

Babası olarak bu fakir seçilmiş, annesi olarak da sevgili hanımım..

1 ay sonra tanışacağız ama bilmiyorum belki Rabbi ona bizi tanıştırmıştır önceden: "Rızkını şu kullarımın aracılığıyla yolladım, endişeden uzak ye iç" diyerek.

Sırası gelmiş, yine bir ruh daha beden buluyor..
Kalu Bela'da aynı anda yaratılmış olan akranlarız, bedeni bilmem kaç milyarlık elementlerden oluşuyor, aynı yaştayız ruhen ve aynı yaştayız evrenle maddeten ama bizler eskiyiz bebek yeni..
Biz annesi ve babası olarak tayin edilmişiz, o çocuk.

Rabbi, bu eski kulunun yeni bedenini yarattıktan sonra bir aşk ilham etti bizim kalbimize..
Daha doğmadan sevdik yavrumuzu..
"Bu sevgiyle bakın, besleyin, büyütün emanetimi, canınızdan aziz bilip öyle koruyun" dedi Rabbül alemin.
İşittik ve itaat ettik; bizleri de böyle sevdirip korutmuştu..

"Belli bir zamana kadar ona öğretin, Ben'i ve Habib'imi anlatın ona" diye buyurdu.

***
Lebbeyk, Allahümme lebbeyk..
***

Canımız başımız üstüne;
Emaneti aldık ve kabul ettik, sorumlu tutulmaya talip olduk;
Rezzak ism-i şerifine bir tezahür de biz olmayı diledik..

Ey merhametlilerin en merhametlisi,
Bize, sana dönünceye kadar bu gurbette iyilikler ihsan et.. Ve daha sonra da..
Birbirinden habersiz bu üç ruhu aile yapan kudretinle bizi kolla, gözet ve sırat-ı müstakim'e ilet.
Nefsimizle olan mücadelemizde ruhlarımızı muzaffer kıl.

Şüphesiz ki bizler çok ağır bir yükle yüklendik, Sen'in yardımın olmazsa bu yük bizim mahvımıza bir sebeptir. Haddini aşan kullar olmaktan sana sığınırız.

Sözlerimiz riya ya da yalan değil ve bizlere de yalan söylenmedi..
Mevlamız,
Sen sevilmeye tek layık olansın ve bütün sevgiler sana duyulan tek bir sevgiden ilhamdır.

Bizleri yavrumuza olan sevgimizle imtihan etme..
Bizleri sevgimizle imtihan etme..

Sevgi, senin sevgindir,
Senin mahlukunu sevmendir..
Bizleri kalbimizdeki sevgimizle imtihan etme..
Senin sevmediğini al kalbimizden, bizleri islah etme..
Bizlere nurunla hidayet ver..

Ey merhametlilerin en merhametlisi..
Bizlere ve sevdiklerimize iki cihanda da merhamet et..

AMİN

Çok fazla alıcısı olan şeyleri satmıyorum..

yokluk, fakirlik, acziyet satıyorum..

alacak mısın?

Bir kalp dolusu aşka sırılsıklam fakirlik satıyorum. İmkanın yeter mi sattıklarımı almaya?

İnsan öleceğini biliyorsa neden oyalanır? Neyin felsefesini yapar ne sebeple.. Hangi buluş faydalı olmuş insanoğluna bugüne kadar?

Elektirik faydalıdır çünkü her tamir elektirikle olur, iyi de her arızanın kaynağı da elektirik değil midir?
Kimya faydalıdır zira ilaç yaparsın, o ilaçlar güçlendirmedi mi mikrobu?

Belki de insanoğlunun en zararlı keşfi şeker olmuştur. Bütün hastalıkların kaynağı..
Ateşi bularak ısındılar ve sonra birbirlerinin evlerini yaktılar..

Maden devrine, tekerin icadına, hatta yazının icadına inanmıyorum.. herşey seni bekliyordu bir kudretle. Yoksa sen başakları taşa sürtüp çıkan tozu kepeğinden ayırıp su ve tuzla ekmek yapmayı akıl edemezdin..

Eğer biz mağara adamı olsaydık, anlardık evreni, tabiatı, Yaratıcı'yı..
Hayır, sanat eserine sanatçı diyenlerden değilim.. Şüphesiz ki sanatçı eserinden başkadır.

Eğer buzdolabımız olmasaydı yiyecek biriktirmez ve 2 sene sonra ekonomimiz resesyona girecek endişesiyle başka ülkelere saldırmazdık.. Eğer ipek olmasaydı zengini fakirden nasıl ayıracaktın? Kaz tüyü yataklarda uyumuş adam, hasırda uyuklayana göre daha mı şanslıdır?
Kime ve neye göre?

Terleyen mi şanslıdır üşüyen mi?

Karnı tok bir adamı hangi sofrada mutlu edebilirsin?

Hararet kaç kilo altınla geçer?
Ya da bir bardak suyun değeri nedir?

Hepimiz kandırıldık, birbirimizi kandırdık, ellerimize ve ceplerimize kağıt parçalarını doldurup "hakkın" dediler. Hakkımız olmayana talip olmağa güdüldük çoğu zaman.
Borsalar kurduk,
sınırlar çizdik,
bayraklar diktik.
Ve hatta marşlar söyledik.

Delirmemek için tut şunun bir ucundan dediler.
Milyarlarca insan yanılıyor olamazmış!
Milyarlarca insan yalan söylüyor..

Güç dediğin, dirençtir. Yalana direnme gücüdür. Farkettiğin acziyette bu var.

Seni yaradanın aşkına,
Eğer biriktirmişsen o aşkı, hissediyorsan içinde.. talipsin sattığıma
Fakirlik, perişanlık, acziyet satıyorum..

O aşkı hisseden acziyetinden başka ne görebilir..
Yer yüzünde 2 devlet ve 2 millet vardır. İyiler zaferin peşinden koşamazlar, zira onlar garip olarak döneceklerdir.

Ve galiptir bu yolda mağlub olan

 

 

Değerli dostlarım, bu sefer ben bizzatihi kendime baskı yaparak bu yazıyı kaleme alıyorum.

 

Görüyorum ki Değerli siyasetçimiz Deniz Baykal ile Başbakanımız arasında hoş olmayan hadiseler yaşanıyor, demek ki benim gibi bir siyaset bilimcisine ara bulmak üzere iş düşüyor. Bizim Sabih'den önce devreye gireyim istedim ki işler daha da karışmasın.

 

Efendim, bu başbakanlık makamı malumunuz meclis çoğunluğundan alınan güvenoyuyla elde ediliyor, bundan böyle mecliste 367 şartını başbakanlık hususu için de arayalım. Tabi siz meclis aritmetiği ve 367 deyince hemen değerli dostum sabih'i hatırladınız. Benim okul numaram da 414 olduğuna göre bundan böyle eğer salonda 414 milletvekili yoksa başbakan seçilmesin efendim. Bu biiir..

 

İkincisi, taviz vermek onursuzluk değildir. AKP'li arkadaşlarımız kabul etsinler hanımı başörtülü olan başbakan olmasın ama CHP'li arkadaşlarımız da taviz versinler ve desinler ki kayınçoları peruklu olanlar ve hatta bıyıklarını boyatanlar da başbakan olamasınlar. Zira çok çirkin bir görüntü, muşmula gibi suratta ak kaş altına kömür karası bıyık avrupa kriterlerine bile uymaz. Gerçi biz bi ara düşündük senatörler meclisi kurup ingiliz lordları gibi lüle lüle bembeyaz peruk takalım ama ben evde uyguladım kafamı sivilce bastı, pişik olduk gerek duymadık.

 

Bir de burdan sayın başbakana sesleniyorum, o kadar bakanın var, dikkat ettim, iyice araştırdım, bir de gördüm ki hepsi AKP'li. Yani ilaç olsun diye bile bir tane CHP'li bakan yok. Bu ayıptır, haksızlıktır. Ne olurdu bakanlıkların yarısını CHP ile paylaşsan. İnsan bu kadar mı cimri olur? Yarın aynısını sana yapsalar hoşuna gider mi?

 

Üçüncüsü, başbakanın katıldığı AKP mitinglerine bakıyorum da hınca hınç dolu. Sen koskoca başbakansın ülkeyi yönetiyorsun, ne olur arada bir CHP'ye de miting düzenlesen? Bak, onlar Sivas'tan öteye gidemiyorlar, hazır sen gitmişin.. Hoş olmaz mı hazır gitmişken bir başbakan olarak CHP mitingine katılsan. İlla Deniz bey gidecek diye anayasada bir kaide mi var. Düzenle bir CHP mitingi hoşgörü ortamı yeşersin. Hepiniz kardeşsiniz hem o senin büyüğün sonuçta.

 

Burdan Deniz Baykal'a da seslenmemek olmaz, başbakan Recep Bey'e seslendik sonuçta.

Sevgili Deniz Bey, Sayın Baykal:

Ne oldu, hani sen rejim yapıyordun.. Yaa işte böyle yakalarlar adamı, kokoreç yemişsin haftasonu hiç bize haber vermiyorsun. Ne demiş ünlü bestekarımız Mirkelam: "Kokoreç, koko koko"  Sana ısmarlatıcaz diye korkma, bizim ticketımız var aslanım. Eğer bir daha benden gizli gidersen seni Avrupa birliği yüksek komserine şikayet ederim. Şaka şaka, afiyet olsun. Yazımı latifeyle bitireyim istedim, yengeye çocuklara selamlar.

 

Siz de hoşçakalın değerli dostlarım. Unutmayın bana ihtiyacınız var.

 

Ahmet Nejdet Kompüter

Meclis Aritmetikçisi, dnt uzm, tnk çvş, asil kişi

 

 

Üstad-ı Azam Ahmet Nejdet Kompüter'den Diplomasi dersleri

Sevgili Dostlarım,

Bu yazıyı yine baskılardan bunaldığım için yazıyorum. Biliyorsunuz daha önce de beni cumhurbaşkanı olarak görmek istediğiniz için yazmıştım. Bu sefer Davos'daki rezalet üzerine, gelen ricalardan ötürü isteyenlere diplomasi dersi vereyim dedim.

Tabii ki Başbakanımızın İsrail Cumhurbaşkanına layık gördüğü muameleyi hep birlikte hiç beğenmedik. Bu bizim örf ve adetlerimize hiç mi hiç yakışmadı. Öncelikle, salona girdiklerinde başbakanın nazikçe kendisinden yaşça büyük olan Simon'un elini öpmesi gerekirdi (ben ona Simon derim, hatta keyfim yerindeyse “lan simoviç” diye takılırım kendisine); malum-u aliniz, bizde önce büyüklerin eli öpülür, değil mi? Simon'un da yine nazikçe Erdoğan'ın çenesinin altını avuçlayıp “maşallaa maşallaa el öpenlerin çok olsun” demesi gerekirdi. Tabi Burda Simon'u hoş görüyoruz, zira önce Erdoğan Simon'un elini öpmeyerek saygısızlık yaptı.

Gelelim oturuşa, büyüklerin yanında bırak ayak ayak üstüne atmayı biz oturamazdık bile, öğrencilerim Mesut'la Ecevit'i, hatırlayın nasıl da hazırolda beklerlerdi Bush'u. Işte nezaket ve görgü budur. Erdoğan burada da bizden eksi puanı aldı.

Hiç unutmuyorum, yine sefirlik günlerimin birinde, bir ülkeye gitmişiz, büyük ricalarımız olacak.. Bir ara ev sahibi devlet başkanı su istedi de görevliler duymadı sanırım, hemencecik diplomasi atağı yaparak suyu koşup getirdim, tabi üzerini bir peçete örtmeyi de unutmadım ve bardağı en altından tutarak uzattım. Bu ziyaretimizde ricalarımız yerine gelemedi malesef ama başka bir ülkedeki resepsiyonda bu devlet başkanı beni hemen tanıdı ve büyük bir güvenle benden soğuk şampanya istedi. Bakınız, bu yabancılar güvenmedikleri adamdan bir şey istemezler. Şimdi ben sanmıyorum ki herhangi bir devlet başkanı bizim başbakandan su istesin, kabuklu yemiş bile istemez, niye? Güvenmez de ondan. Demek ki neymiş, güven duygusu diplomaside en önemli şeymiş..

Yine birgün Kore'deyiz, güneyde yani, kurtuluş yıldönümü resepsiyonu.. Yanıma çekik gözlü biri geldi, birşeyler diyor anlamıyorum. Hemen büyük bir saygıyla ellerimi birleştirerek huzurunda eğildim, şimdi bu onların kültürü, biz de biliyoruz yani.. Neyse, bu bir afalladı önce baktı ki saygıda önde gidiyorum, hemen o da eğildi çakal. Ben daha çok eğildim, o da eğildi.. diğer konuklar da takdirle beni izliyorlar, hemen oracıkta golü attım, secdeye kapandım.. Daha önce de görmüştüm babannem namaz falan kılardı, ordan biliyorum.. Neyse, bu tabi kaldı öyle, secdeye de kapanamadı.. Sonra baktım millet dağılıyor meğersem garsonmuş bu, yemek başlamış da içeri çağırıyormuş, ama nasıl kötü bir ingilizce aksanı anlatamam.. Gerçi iyi olsa da anlatamam, ben ingilizce bilmiyorum, ama fransızcam sular seller gibi.. Velhasıl kelam, o adam güney kore başbakanı olsaydı bugün Kia'sıydı Hyundai'siydi bir SsanYong'uydu hepsine ucuz ucuz biniyor olacaktık, efendime söyliyeyim.

Fransızca demişken birgün Mitterand'ın eşi gelmişti de kendisine “Je'taimme” demiştim, gül gül öldük sonra. Bu fransız korumalar artık ne anladılarsa bi giriştiler bana, topkapı sarayında ağzıma gözüme indiriyorlar. Şimdi bu fransada cezayirliler, faslılar, tunuslular falan var, sanırım korumalar da onlardan, anlamadılar yaptığım espiriyi.. halbuki “size aşk hissediyorum” diyorum, şaka yani.. Diplomaside espiri çok önemlidir, bak sonra bu bayan Mitterand bir mahçup oldu, giderken beni sormuş, ben tabi o sırada koruma müdürü ile merkezdeyiz, özürler falan.. neyse çok güldük sonra, 5-10 karton sigara, viski falan verdim de gönlünü aldım, olur böyle yanlış anlaşılmalar.

Erdoğan da Davos'da konuşmasına başlarken “Mişon, Solomon bir de Temel trende gidiyorlarmış...” babında bir fıkra kelamı edip havayı yumuşatsa böyle olmazdı, değil mi? Tabi bunlar vizyon isteyen işler. Bu israilliler zaten yorgun adamlar, tonlarca bomba atmışlar, kolları kopmuş, önce streslerini alacaksın, sırtlarını sıvazlayıp “he.. he..” diyeceksin. Yoksa ülkemizin itibarı zedelenir, tamiri mümkün olmayan işler olur. Çıkarlarımız zarar görür. İşte biz 80 küsür senedir bu ince oyunları, büyük ustalıklarla kıvırdığımız için bugün Türkiye dünya diplomasisinde en ön sırada yer almaktadır.

Hiç unutamam, hatırladıkça da gözlerim dolar, Birleşmiş Milletler'e üye ülkeler toplantısında fotoğraf çektiriyoruz Amerikan Başkanı'nın tam yanındayım böyle omuzlarımız değdi değecek, hatta biraz sürttürmeye de çalışmıyorum değil, hemen ingiliz başkanı girdi aramıza, bak, nasıl kıskanıyor beni, yanımda olmak istiyor, derken Almanya Şansölyesi girdi, Fransa derken benim bu sağ yanımı paylaşamıyorlar. Aman aman, Polonya, Çin, Çekoslovakya, Zaire, Nijerya, Uruguay derken dünya liderleri paylaşamıyorlar benim yanımı efendime söyliyeyim.. Hülasa, resim çekiliyor artık, ben, inanırmısnız en üst sıra (ki sekiz sıra var) en soldayım, yanımda da Guatemala fahri büyükelçisi, sanki kurayı o kazanmış gibi, dünya liderleri paylaşamamışlar yani beni. Amerikan başkanı birinci sırada ortalarda kalmış.. Tabi bu teveccüh şahsıma gösterilmiş bir lütuf değil, temsil ettiğim ülkeye bir kompliman adeta.

Ya, biz işte böyle günler gördük, yaşadık. Lakin bu Davos'daki olanlar beni ziyadesiyle üzdü, çok mütehassıs oldum. Umarım uygun bir zamanda fırsatını bulabilirsem Başbakanımıza da bu konudaki tecrübelerimi şahsen aktarabilirim.

Şimdilik bizden bu kadar, tekrar görüşmek üzere, hoşçakalın benim aziz dostlarım.

Ahmet Nejdet Kompüter

(emekli dip. siv. atş. asil kişi)

 

Sayın A. Nejdet kompüterin Cumhurbaşkanlığı adaylığım başlıklı yazısı için lütfen buraya tıklayınız

 

Başbakan Gürledi, Ne oldu? Ne olur?

Canlı yayında Başbakan R. Tayyip Erdoğan'ın ilk konuşmasını izlerken gözüm televizyonun ekranındaki “canlı” ibaresine takıldı. “Acaba hakikaten canlı mı?” diye içimden geçirdiğimi hatırlıyorum. Zira Başbakan konuşmasında oldukça samimi bir üslupla İsrail'i dünyaya şikayet ediyordu. Duyduklarım beni bir “taraftar” olarak biraz fazla memnun etmişti ki kaygılanmaktan kendimi alamamış ve “Vay canına, canlı yayında resmen sırları deşifre ederek gerçekte İsrail'in ne olduğunu dünyaya deşifre ediyor" diye düşünmüştüm. Öyle ya, her Türk politikacı İsrail'in ne olduğunu kapalı kapılar ardında bilir ve konuşur ama bunu kapısız bir yerde ifşa edemezdi.

Simon Peres, malum bir konuşmayı cesur bir üslupla yaparken de hayıflandım ve not alan Başbakan Erdoğan'a bakarak “keşke not aldığı şeylerin cevaplarını verebilse” dedim.

“One minute” çıkışını duyduğumda irkildim. Moderatörün izin vermeyişine “Olmaz, one minute” diyerek elini kaldırışını ve sararmış yüzünü gördüğümde koltuğumdan heyecanla ayağa fırladım. Gerisini gözlerimde yaş, yüzümde kontrolsüz bir tebessümle, kalbim şakaklarımda çarparken, ayakta izledim.

Tekrar tekrar izledim.

“Benden yaşlısın.. Sesin çok yüksek çıkıyor” şeklinde Başbakanın Türkçe 2. tekil şahıs hitabına maruz kalan İsrail Cumhurbaşkanı'nın bir eli dizinde diğer eliyle kulaklığını bastırmaya çalışırken mimiklerini takip ederek kendisiyle empati kurmaya çalıştım. Acaba neler hissediyordu Cumhurbaşkanı?

Tekrar tekrar izledim.

Salondaki izleyicin alkışlı reaksiyonuna büyük bir telaşla katılıp panik halinde Başbakan Erdoğan'ı alkışlayan Amr Musa'ya takıldı gözlerim. Başbakan salonu terk ederken Arap Ligi Genel Sekreteri önün kesip sarılmak istedi ve Başbakan sadece elini sıkmak ve uzak durmakla yetindi, hızını bile kesmeyip yoluna devam etti. Sonra dosyasını alan Amr Musa, Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'nin koltuğa pat pat vurarak yerini göstermesi ile oturuverdi. Sanki Genel sekreter şöyle demişti “fiyt fiyt.. Amr, gel oğlum.. Amr.. gel.. gel oğlum.. otur.. otur oğlum yerine.. Amr gel!”

Umurumda değildi. Normal şartlar altında Amr'ın durumuna üzülürdüm belki ama artık şartlar normal değil. Saflar çoktan ayrılmıştı. İsrail'in kara harekatından önceki hava taarruzundan beri saflar belli ve net artık..

O muhteşem geceden sonra ne oldu peki?

Peres Erdoğan'ı arayarak özür diledi. Erdoğan'ın ilk konuşmasındaki doğrular güme gitti. Norveç işçi partisi, Peres'in nobel barış ödülünü iade etmesi gerektiğini deklare etti. İran Nobel'e Erdoğan'ı aday gösterdi. 1 buçuk milyar müslüman Galatasaray'ın UEFA kupasını almasından sonra ilk defa onore olduğunu hissetti (acı, alakasız, ama gerçek). Türkiye'nin milyonlarca dolarlık bir lansmanı gerçekleşti. Ve belki biraz turist kaybetmişizdir!..

Ya olmayanlar? Neler olmadı neler!..

Mesela hiçbir arap devletinden resmi olarak en ufak bir tepki ya da destek gelmedi. Çıkan toz duman yatışınca, o lafları söyleyen Erdoğan'ın hala çarpılmadığını gören o malum çevre kesin olumlu tepkiler vereceklerdir. (Bugün duyduk ki S.Arabistan Kralı ilk defa bir konuğu için sarayından çıkmış ve Türkiye Cumhurbaşkanını Riyad'a inen uçağının merdivenlerinde karşılamış).

Gazze'de, Ürdün'de, İran'da, Suriye'de ve Yemen'de insanlar sokaklara dökülüp Erdoğan posterleri ve Türk bayrakları ile gösteriler yaptılar. Diğer müslüman kardeşler yutkunarak seyrettiler. Hatta belki de faşist Arap ülkelerinde yaşayan kardeşler bu olayları seyredemediler de..

Peki şimdi ne olur?

Türkiye Cumhurbaşkanı Gazze'nin tapularını İngiltere'ye doğru sallayarak “Aslında bu bombalanan yerlerin tapuları bizde” diyordu, İngiliz sömürge bakanlığına açılan geçmiş davaları kastederek... Türkiye Cumhurbaşkanı boş konuşmaz, elbette önemli bir ifade yatıyor burada. Birgün Gazze'ye Türk bayrağı çekilir de Halid Meşal Ak Parti Gazze Belediye Başkanı olursa hiç şaşırmayın. (zira Gazze'den CHP'ye oy çıkmaz).

Ergenekon destekçilerinin ifadeleri ile İsrailli idarecilerin açıklamaları arasında da bir benzerliğe rastladım, Ergenekon destekçileri “orduyu yıpratmayın” diye yırtınırken, israilliler de Hamas bize saldırıp barışı bozdu diyorlar. Benzerlik şurada:

Aslında Türkiye'de ordu çoktan yıpratılmış ve şimdi orduyu yıpratan ayrık otları temizlenerek ordu güçlendiriliyor ama nedense manzarayı tasvir edenler milleti beyinsiz zannettikleri için sanki ordu yıpratılıyor gibi bir izlenim oluşturmaya çalışıyorlar. Taktiktir, uygulanır gayet normal..

İsrail'de, daha doğrusu Filistin'de de aynı durum söz konusu. Sanki Hamas “Araplara rahat battığı için” durup dururken kurulmuş, Terörist İsrail devleti Filistin'i işgal edip işgal ettiği yerlere yahudi yerleşimcileri yerleştirip asıl sivillerin arkasına saklanan kendileri oldukları halde, kendi topraklarını korumak için silahlı direniş gösteren ve %75'lik oy gücüyle filistin halkının tek meşru temsilcisi olan mukavement gücü HAMAS'a “saldırgan, barış bozucu” diyorlar ve dünya da bunu yiyiyor. Sözde iki soba borusu kimseye zarar veremeden tarlalara düştüğü için 479'u çocuk yaklaşık 1500 insanı öldürüp barış tesis etmeye çalışıyorlar.

Ayıp ayıp, ABD. bile hiç değilse ikiz kulelerini yıkıp, 2000 vatandaşını öldürüp adam gibi bir mazeret imal ederek daldı Irak petrollerine. İsrail'in o kadarcık bile saygısı yok kamuyoyuna, onu da yapmıyorlar. Direk Gazze'yi bombalayarak nüfus yoğunluğunu “aslında öldürerek değil” ülkeden kaçırtarak düşürmeye çalışıyorlar. Zaten bu yüzden İsrailliler bombaladıkları yerde oturan sivillere önceden SMS atıyorlarmış, sanki Hamas o kısa mesajları okuyup da kaçmayacak. Amaç kamuoyunu keriz yerine koymak değil tabi, o kerizlik kamuoyunda baki. Tıpkı Hitlerin musevi Hazar Türklerini ve Çingeneleri öldürerek yahudileri korkutup Kudüs çevresinde toplanmaya zorlamaları gibi (Hitler ve Stalin olmasaydı İsrail kurulabilir miydi?). İsrailliler de derslerini iyi çalışmışlar anlaşılan, bölgeyi boşalttırıp dozerlere gerek olmadan dümdüz ediyorlar.

Bütün bu olan bitenler yukarıda değindiğimiz safların netleşmesi konusunda oldukça yardımcı oldu, hem içeride hem dışarıda.

Arap liderlerinin sözde ilgisizliği yanında Doğan medyasının hızla su alan amiral gemisinin yazarlarının tutumu da oldukça dikkat çekici oldu. Doğan medyasının televizyonu Erdoğan Peres'i aradı” diyerek yalanlarla aslında temennisini dile getirirken, ben başka kanallardan Peres'in arayıp özür dilediğini işitiyordum mesela. Bazı çatallaşmalar gözükse de manşetlere yansıyan ezici çoğunluğun fikirleri de bu temennilerdi ve bir kez daha Türkiye'ye karşı İsrail tercih edilmişti. Zira onlar kendi ülkelerinin güçsüzlüğüyle övünüp İsrail'e ve Batıya yaranmayı görev addederler. Neyse.. Sürprize bakın ki üst üste yaptıkları bütün tercihleri yanlış çıktığı gibi bu da yanlış çıkacak; çünkü, müthiş bir ekonomik krizle boğuşan dünyanın sözde medeni ülkelerine göre Türkiye artık çok daha güçlü..

CHP'ye gelince, kurmayları olayın hemen akabinde tek ağızdan Erdoğan'a saldırmalarına rağmen, kamuoyunu iyi etüd eden liderleri Baykal, Erdoğan'a destek çıktı. Tabi çarşaf açılımı gibi bu da eğreti durdu ve hiç samimi gözükmüyor.

Siyasetçi yaptığı her şeyi bir anlamda oy için yapar, mesleği bunu gerektirir. Baykal'da Başbakan'a “bunu iç seçim malzemesi yapma” diye uyarıda bulunarak bir anlamda kendisi bu olayı iç seçim malzemesi yapmıştır, bu da ayrı tartışılması gereken bir konu.

Başbakan Erdoğan Ak Partiden taşarak Türkiye'ye, buradan da taşarak dünyaya açıldı. Bu çıkışı kendisine dünya liderliğine oynama fırsatı verdi. Korkanlar var, doğrudur belki korkmak da gerekir; cesaret çoğu zaman cehaletten gelir, ama gördüğümüz kadarıyla Amerika'nın Irak'a demokrasi getirme denemesi başarısız oldu, şimdi sıra Türkiye'de, durum ve koşullar bu denemeye oldukça müsait. Türkiye bölgeye demokrasi getirirse bu durum faşist Arap Devletlerinin sonu İslami bir bilinçlenme ve yükselişin de başlangıcı olur.

İsrail ile ilişkilerimiz bozulsun diye uman, ya da bozulmasından endişe edenlere de cevap verelim: Türkiye İsrail ilişkileri asla bozulmaz. Hatta müslümanlarla yahudilerin arasında da İsrail'in terörizminden önce bir sorun yoktu. Asıl sorun tarih boyu Hıristiyanlar ile Yahudiler arasında olmuştu ve her defasında ezilen, öldürülen yahudilerin imdadına Müslümanlar yetişmişti. Yakın tarihte de bu durumu unutmuş gözüken yahudi idareciler kısa zamanda gerçeği kavrayabilirlerse sorunlar da kendiliğinden çözülür. Kısa vadede bozulan bir Türkiye İsrail ilişkisi sadece yahudilere zarar verir. İptal edilecek olan anlaşmalar ve işbirliği savaş ekonomisi ve tarım dahil İsrail'i zarara sokar. “Akıllı bir İsrail Cumhurbaşkanı Türkiye'ye karşı her zaman özür diler pozisyonda olur”. Özür dilemekten imtina eden İsrail'e ise ancak Türkiye'nin Türk gözüken sinsi medyası ve küçük bir takım siyasi muhalefeti yardımcı olabilir. Ergenekon çetesi ve tetikçileri de içeride ya da en azından fazla gündemde olduğuna göre Türkiye'nin gerçek hizmetkarlarının ve dolayısıyla Türk devletinin önü açıktır.

Sunusi Fazıl ONAY

02 02 2009

Ben bir uyuyan ideoloji taraftarıyım. Kavgalı olduğum kişiler bu ülkede yaşamıyorlar. Bu ülkede benimle kavgalı olduğunu zannedenlere ise sadece sitemim var.

Benim ideolojimin ideologları bu dünyada yaşamıyorlar çoğu zaman.. Yaşayanları ise ideolog olduklarının farkında değiller.

Ben milyonlarca idealistinden biriyim bu ideolojinin. Öyle ki, ne ben diğer idealistlerini tanırım, ne de onların benden haberleri var.

Bana takılan etiketler yük olur bana, söker atarım.. Kimlik icad ederler, kalıbımı çıkarmak isterler, sığmam kırarım.

Mehmet Akif'in Asımıyım ben, Necip Fazıl'ın sürünen Sakaryası, Osman Yüksel'in serden geçen öfkesiyim..
Ziya Paşa'nın dizinin dibine çömelmiş nasihatlerini dinleyenim..
En kaprisli aşkların maşukuyum belki Nihal Atsız'ın betimlediği..
Arif Nihat bana yazar, Yavuz Bülent bana anlatır..
Ve beni Fethullah Gülen ağlatır..

Hasan el Benna özlemiş beni, Muhammed İkbal çok dargın bana, Elçibey'in son nefesinde hasretindeydim, İzzetbegoviç'in umudundaydım

Ben Dudayev'in uzak yeğeniydim bir zamanlar ve Ahmed Yasin'in çaresizce çağırdığı oldum Gazze'de..

Ben şimdi söyleyeyim size kim olduğumu:

“Yaşımızı hatırlamayacak kadar yaşlıyız..
Çok eski ve tanıdık bir sonbahar gecesi,
Dondurucu rüzgarda birbirini takip ederek yürümeye çalışan
Vahşi atların binicileriyiz..
Kurutulmuş etin ve soğuk soğuk terleyen atlarımızın kokusunun mest ettiği kurtların gözleri uzaklardan parlıyor üzerimize..
Ay daha ikiye ayrılmamış..

Bozkır masmavi uzanıyor altımızda..
Atalarımızı tanıyan ulu ağaçların başladığı yerden parlayan kayalara kadar..
Belli belirsiz bir ateş güreşiyor rüzgarla, beyaz atın huysuzlandığı yerde..
Bir kam yasak marşlar çalıyor kopuzuyla, yere nal izleri çiziyor..

Çok değil, bir kaç asır sonra, bir kaç atlı geçecek buradan, biz değiliz hiçbiri..
Sarayda bir ihtilal yapılacak ve Serenge'ye akacak kanlar..
Tutsak doğmamış olanlar hikayeler anlatacak, dinleyenler ümitlenecek.
Gülmeyi unutmuşlar hüzünlenecek yine..

Bir kaç asır sonra terkimizde bir kitap olacak, kulaklarımızda eski hikayeler..
Şadlar teginler secde edecekler güney batıya..

Bir akşam üzeri Tuğ kaldırılacak kızıl güneşe doğru..
Millet ata binecek, yeni yurtlara..

Kıldan çizmeleri ile dağlar aşacak, kumsallarda gezecekler..
Aynı soydan olmadıklarıyla, aynı dili konuşmadıklarıyla anda olacaklar..
Küstah bir haç kırılacak sinelerinde..

Milyonlarca beden dolusu kanla bir baştan bir başa yıkayıp temizleyecekler yurt dedikleri toprağı.. çoğalacaklar, dağılacaklar, düşecekler, kalkacaklar..

Ve bir nikahla başlayacak yeniden serüven..
Kayı boyunun yiğidi nam salacak asırlara..
Diller, dinler, ırklar kardeş olacaklar bir bayrağın altında..
Devlet-i Ali denecek adına, büyük devlet..
Barış için savaşanların ordusunda ölmek için öldüren, mazlumların en zalimi..
O gün haklılar en güçlü olacak.. ve arsızlar ezik..

İmparator denilecek hakan dedene..
Ve sen bu gururla yaşayacaksın.. ölene kadar.

Şimdi bizim şu yürüyüşümüzü hatırla..
Acı bir narayla indik Tanrı Dağından
Amacını arayan bahadırlar olarak, ve ilk iş Fatiha'yı öğrendik..
Çok değil asırlar sonra..”

Tanıyorsunuz Değil mi?
Adım Türk soyum İslam..
Fatih'i Yavuz'u şan olmuş bana. Sultanıma kızıl demiş köpekler, Mustafa Kemal'le dirilmişim, kalkmışım çöktüğüm yerden, yedi düvel hala inmemiş sırtımdan..

Ben uyuyan ideolojimin yılmaz, yalnız ve ümitvar mensubuyum..
Varsın TURANCI yazsınlar etiketime bana ne, bu da en çok Nazım Hikmet'i kızdırır..

Önümde Yunus Emre, üzerimde Mevlana
Cebimde samimi pişmanlığı Enver Paşa'nın
Kalbime sığmış Yezdan, Mustafa Kemal aklımda
Eşiğindeyim şimdi uyanıklığın..

Sunusi Fazıl ONAY

 

 

 

 

 

press here FOR ENGLISH version

 

Medyanın namusu (dinci medya-laik medya)

 

Cep telefonundan büyükçe, genelde kalem pille çalışan süper bir alet var; adına uzaktan kumanda derler. Medya analizi yaparken ona buna değil, kendinize inanabilmenize yarar. Oturursunuz televizyonun başına alırsınız elinize kumandayı, açarsınız herhangi bir kanalın ana haber bültenini 5 dakika izlersiniz, sonra “zappp” başka kanalın ana haber bülteni..

 

Kolaydır, eyyamsızdır. Hani sonuçta kendi görüşünüze aykırı bir gazeteyi okumaktan daha kolaydır diye söylüyorum. Malum, bir laikçi olarak Vakit gazetesini bayiden satın alamaz, bakışlardan ürkersiniz, o medya grubuna para kaptırmak da cabası..

 

Uzaktan kumanda iyidir, sessizdir, sinsidir.. kimse bilmez hangi kanalı izlediğinizi..

 

Şimdi kardeşim, al eline kumandayı başla taramaya, kendi analizini kendin yap..

 

Ne gördün?

 

Dinci kanalda bir yalan haber mi gördün?

Imkansız, görseydin bangır bangır laikçi medya kükrerdi..

 

Ne gördün?

 

Dinci kanallarda 24 saat, laikçi medyanın yalanları yüzlerine vuruluyor değil mi?

 

Türbanlı doktor erkek hastaya bakmadı.. yalan!

Türbanı yasaklayan öğretmen dayak yedi.. yalan!

Imam öğretmen dövdü.. yalan!

Imam eşek çaldı.. yalan!

Yobazlar mini etekli kızların bacaklarına kezzap döktü.. yalan!

Başörtüsü takmayan gurbetçi kızı diri diri yaktılar.. yalan!

Abdullah Gül: laik devletin sonu geldi.. yalan!

Okul damında namaz kılıyorlar.. yalan!

Kuran hocası tacizci çıktı.. yalan!

(bunları uydurmuyoruz, hepsi kayıtlı vak'adır..)

 

Enayi misiniz, aptal mısınız, bunlar sizi ne zannediyorlar böyle?

Size bu kadar yalan söylemeye ne gerek var, amaçları ne olabilir ki?

 

“1000 tane yalan uydurayım, hiç birisine inanmazlarsa birileri çıkıp ateş olmayan yerden duman çıkmaz der..” Ya da “ulan hepsi yalan olacak değil ya, bazıları kesin doğrudur” diye düşünenler olabilir.

Bu mudur yani hesap?

 

Başka şeyler de var, mesela en ufak dini hassasiyeti olmayan laikçi medya Ramazan günlerinde şeriatçı oluyor sanki, Kur'an okumalar, dualar, ilahiler.. kimse de çıkıp “ulan bu din sadece 1 ay mı var” demiyor.. Niye 11 ay fuhuş kusup 1 ay yıkanmaya çalışıyorlar? Göz mü boyuyorlar yoksa?

 

Her kurban bayramında milletin bayramını kutlamadan kanlı kesim görüntüleri ekranlara yansıyor, amaç herhalde birilerini dinden soğutmak, zira kurban kesmek kansız yapılacak bir iş değil, kandan bu kadar tiksinen haysiyetli medyamız hergün yüzlerce adamı öldürüyorlar kanlı kanlı dizilerle, filmlerle.. Nedir şimdi bu?

 

Tekrar soruyorum: bunlar sizin zeka seviyenizi kaç olarak düşünüyorlar sizce?

Yiyor musunuz bunları?

 

Bir de maksatlı haberler var:

Aklı bir karış havada tineycırlarımızı(!) ekranlara çıkarıp Humeyni'yi mi seviyorsun, Atatürk'ü mü diye soruyorlar, ikisini bir tutup.. Başka bir çarşaflıyı çıkartıp laikliğe ve demokrasiye sövdürüyorlar. Millet marsta buz kütlesi ararken, bunlar devlet hastanesinde başörtülü hemşire avına çıkmışlar. Bir de bulup gösteriyorlar: ŞOK ŞOK ŞOK diye.. tabi ya başı örtülü olunca yaptığı iğne tesir etmez hastaya, ölür mölür, insan hayatı çok değerlidir medyamız için!!!

Ulan kime ŞOK, neye ŞOK.. asıl senin varlığın skandal.. muhabir misin provakatör mü?

 

“işte bu kapıdan, kazandıkları üniversitenin öğrenci kimliklerini göstererek girmek istediler, ama kahraman laik bekçimiz son anda kıvrak bakışları ile bir kız çocuğunun başında türban olduğunu farketti ve cesur bir hamle ile -hop, bu şekilde giremezsiniz dedi.. Ve işte şu gördüğünüz odaya sokup başını açtırdı ve cumhuriyeti kurtardı.. Türkiye laiktir laik kalacaktır sevgili izleyiciler.. işte gördüğünüz gibi bir kez daha laik kaldı.. maçın sonucu laik rektörler: 15688 yobazlar: 0”

 

Komik mi?

 

Ramazan öncesinden medya hazırlığı da var:

 

“4 karı almak normal midir? Miras nasıl paylaştırılır, türban takmak dinin emri midir? Tavuktan kurban olur mu? Çıplak namaz kılınır mı? Büyü, cin var mıdır? Laik hocamız Yaşar Nuri bugün kaç izleyicimize sövecek? Ayşe Özgün her gün.. Az sonra..”

 

Bunları tartıştırıp sözde sizi aydınlatma bahanesi ile kafanızı karıştırıp inceden de dalgalarını geçerler.

 

Yahu bunlar sizin mübarek Ramazan Bayramı'nıza şeker bayramı diyorlar be!

 

Kardeşim!

Elinde kumanda var, hadi gazete okuyamıyorsun, anlarız ama televizyon mafyasına da esir düşme.. aç şu dinci kanalları bir izle yahu..

Tabi o oyunculuk ve senaryo fakiri sırlı dizilerini demiyorum. Sadece haber bültenleri!

Sen yine laikçi medyanın “büyücülü, sihirbazlı selenasını kulinasını izlemeye devam et..

 

Ak parti medyası, CHP medyası deme.. objektif ol ve izle..

 

Kim yalancı, düzenbaz, sahtekar kendin gör.. yahu yalancıyı gör yeter..!

Bizler dinimizin bir EMRİ olarak “fasıktan haber almıyoruz” sen de alma..

Kendine bu kötülüğü yapma.. Sen kaybedersin.

Sen artı sen ve artı sen bir de ben eşittir Türkiye..

Türkiye kaybeder..

 

Fahişenin bir namus anlayışı bir kriteri vardır, ama yalan söylemeyi adet edinmişlerde haysiyet arama, bulamazsın.

 

Akıllı ol..

Seni aptal yerine koyanı izleme, izlettirme,

Oyuna gelme..

 

Sunusi F. ONAY

Uzun bir süre araverdiğimiz "arkadaşlarımızı rezil edelim" köşemize, sevgili kardeşimiz Talip Ahmed'in verdiği gazla devam edelim istedik. Bu haftaki onur konuğumuz sevgili kankam, canım ciğerim, değerli arkadaşım Süleyman Demirel..   "Nurlu süleyman mı?" dediğinizi duyar gibiyim.. Evet, o nurundan gözleri kamaştıran, yüzüne baktıkça doyulamayan biricik kankamızdan bahsediyorum. Hani bir türlü pasaportunu çıkaramayıp da öte tarafa göçemeyen, dünyamıza ve de cennet vatanımıza demir atmış nam-ı diğer Çoban Sülü..   Hakkında anlatılacak çok şey var, bildiğiniz gibi bu köşede aslında amaç sevgili dostlarımızı itin dübürüne sokup çıkararak herhangi bir değişikliğe ya da mutasyona uğrayıp uğramadığını test etmekti ama bu haftaki konuğumuz zaten mutasyon zengini bir bünye sahibi olduğu için malesef testimiz bizi tatmin etmeyecektir. Zira Sülü her kaba sığar, büyük küçük her kabı taşmadan doldurur.. Bir nevi mucize kişiliktir.   Mesela kendisi muhafazakar bir sağ partide yıllarca başkanlık yapmıştır ama işçi ve köylüler onu solcu bilirler. Din ve mukaddesat söz konusu olunca konjonktüre göre hareket eder. Kendisinin aslında bir safı yoktur, o siyasi hasımlarına göre saf tutar.. eğer karşısındaki sağcı ise solcu, solcu ise sağcı olur.. sosyal demokrat, dinci, milliyetçi, laik ve hatta (özellikle son zamanlarda) ulusalcı olabildiği bile gözlenmiştir. Amerikancıdır masondur ve sadece komünist olabilmeyi becerememiştir, bu bir artı mıdır eksi midir bilmiyoruz, ama siyasi aktör olarak eğer Perinçek rakipten sayılsaydı bizim sülü onu bitirmek için komünist de olurdu.   Demokrat da olamamıştır aslında ama mühim değil, öyle bir iddiası yoktur zaten.   Siz onu, yıllarca ana babalarının oyunu çalan başörtülü kızları Suudi Arabistan'a kovmasıyla tanıyorsunuz. Siz onu, 28 şubat sürecindeki militarizminden tanıyorsunuz. Siz onu, hakkında mason değildir" belgesi veren üstadın yalan söylediği için locadan kovulması hadisesinden tanıyorsunuz. Siz onu batık bankaların sahiplerini evlat edinmesinden tanıyorsunuz. Siz onu aile resmindeki erkeklerin hırsızlıktan gözaltına alınmasından tanıyorsunuz. Siz onu gözü doymaz yeğeninden ve kardeşinden tanıyorsunuz. Siz onu e-muhtıraya verdiği destekten, yargıtay darbesine verdiği destekten, anayasanın maymun edilme çalışmalarından ve bu ülkede yaşanan her yüzsüzlükten, yalanden ve peşkeşten gayet iyi tanıyorsunuz..   O bir duayen Ama biz burada sözü üstad Necip Fazıl'a bırakacağız, zira o Sülüyü taa 71'lerden görüp bizlere tanıtmaya çalışmış..   Ona bugüne kadar oy vermiş ve pişman olmuş olan aldatılmışları aptallıklarından dolayı kınıyoruz, pişman olmayanları ise kınamıyoruz, yazık zaten onlara, Allah şifa versin..   Buyurun şiirimiz,                         Süleymanname

AK PARTİ ve "Amerikan emperyalizmi suçlaması" desek daha doğru olur..

Özellikle bürokratların kral olduğu 3. dünya ülkelerinde devletle hükümetin çatışabileceği durumlar çok olağandır. Hükümetler seçimle gelir giderler ama bir kısım bürokrat devletle o kadar içli dışlı olmuştur ki, artık kök salmışlardır, emekli olsalar bile devleti temsil ettiklerine, hatta devletin aslında kendileri olduğuna inanırlar. Biz, bunlara derin devlet deriz.

Mesela Adnan Menderes'in idamında yani 27 mayıs ihtilalinde bunu net olarak gördük..

Ülke faşist CHP iktidarından kurtulmak umuduyla DP'ye sarılmış ve büyük bir çoğunlukla halk, devleti Adnan Menderes'e emanet etmişti. Daha önce hiç iktidar olmadığı için muktedir olması da zor oldu DP'nin. Devletin hemen her organından tepki gördü ve mecburi bir çatışmaya girildi. O yıllar CHP'li bürükratların Amerikan ajanı olduğu yıllardı. Haberleri hatırlayın. Soğuk savaşın en hararetli olduğu yıllar. Türkiye'deki bu demokrasiye geçiş sosyalistleri de ümitlendirmişti. Başta herşey yolunda giderken Menderes büyük hatayı yaptı. Amerika ile pazarlığa oturmak istedi. Netekim Moskova ziyaretinden önce darbe yapıldı ve Adnan Menderes 2 arkadaşı ile idam edildi.

Neden sonuç bu kadar marjinal olmuştu?

Çünkü DP marjinal bir sonuçla halk desteği kazanmış ve bunu arttırmaya devam ediyordu. Ülkede CHP döneminde yapılan okul sayısı DP döneminde 50 kat artmıştı, yapılan yollar hakeza.. endüstrileşme hareketleri coşmuş, ülke topyekün ticarete ve ihracata başlamıştı. Hemen her alanda muazzam hizmetler halka ulaşıyor devlet çalışıyor, halk da memnun kalıyordu, üstelik bu sefer hükümet kimsenin dinine ve örfüne de küfür etmiyordu!

Amerikan darbesi sonuçları ile beraber ağır olmalı, Türkiye vatandaşına bir ders vermeliydi. Ne demek Sovyetler ile yakınlaşmak.. Bu, ödettirilmeliydi..

Hem vatandaşa hem de geleceğin siyasilerine bir ders olmalıydı.

Bir tarafta paradan puldan Atatürk'ü silmiş, devlet dairelerinde, kamusal alanda Atatürk resmi görmeye bile dayanamayan CHP, öte yanda Atatürk'ü koruma kanunu çıkaran ve Ata'ya eski itibarını iade eden DP..

Bu darbe demek ki kemalist bir darbe değildi, ya da Kemalistti de bu kemalizm denen şeyin Mustafa Kemal Atatürk ile bir alakası yoktu, bugün de olmadığı gibi..

Bugüne dikkatinizi çekmek istiyorum.. yazının amacı bu.. Geçmişi sorgulamak değil, bugünü düşünmek..

Türkiye ABD ile tarihinin en kötü, en kavgalı, en istikrarsız ilişkisini yaşıyordu..

* Önce tezkere çıkmadı ve ABD Türkiye'yi stratejik müttefik olarak görmediğini açıkladı.

* Ardından tezkere çıktı ama pazarlığı iki taraf için de çok yıpratıcı oldu ve ABD köşeye sıkıştırıldığını iddia etti.

* Sonra, çıkan tezkere ise hiçbir zaman kullanılmadı ve ABD menfaatleri zarar gördü.

* Bunun sonucu olarak bir çuval hadisesi yaşandı.. savaşın eşiğine gelindi..

* Daha sonra Türkiye şok bir kararla Lübnan-israil savaşında insiyatif alarak bölgede bir oldu bittiye izin vermedi, bu hem israil'i hem ABD'yi üzdü.

* Bu arada 2 karşılıklı İran ziyareti ve Suriye ile imzalanan güvenlik ve iş birliği anlaşmaları vardı.

* Derken Türkiye Suriye ile israil arasında arabuluculuğa soyunarak olası bir çatışma istismarının önüne geçiyordu..

* Kürtlerle yaşadıkları ise gayet açık, ABD kuklaları ABD'den emir alarak havlarken Türkiye ABD'yi açıkça tehdit ediyor ve arka bahçesine girerek dağıtmaktan sözediyordu.

* Tarihte ilk defa Türkiye ABD'yi tehdit ediyordu.. Bunun yanısıra Rusya ile askeri ve ticari yakınlık ABD'yi korkutup geri adım attırıyor ve ABD Rusya'ya misilleme olarak Türkiye ile askeri bir işbirliğine yeşil ışık yakıyordu.

* Bütün bu saydıklarımın yanısıra, Türkiye artık AB ile müzakereci olmuş, yani yönünü AB'ye çevirmiş ve ABD'yi tekrar hayal kırıklığına uğratmış bir ülke olmuştu. Bir de ticarette avroya geçerek amerikan resesyonuna bir tuğla da Türkiye koymuştu..

* Ak Parti'nin Türkiye'yi avrupanın 7. büyük ekonomisi yapması ve IMF'nin dolayısıyla ABD'nin elinden alması da cabası..

Artık yeterdi!..

Bu sefer sıra Bush'da idi. 1960'da Kennedy'nin yaptığını Bush yapmak istiyordu. AK PARTİ kapattıralacak, Recep Tayyip ERDOĞAN yasaklanacak ve hatta MHP'li Bölükbaşı'nın sarhoş ağzıyla içki sofrasında dediği gibi, hakkında yolsuzluk dosyaları açtırılarak olmayan hukuk ve adaletle başbakan yargılanacak ve hapse atılacak böylece itibar olarak idamı sağlanacaktı. Bu arada ABD ile Türkiye'nin arası bozulurken görev alan ilk aktör, Abdullah Gül'ün Dış işleri bakanı iken çok güvendiği sevgili bürokratı bizzat bugün vekil olan MHP'li Deniz Bölükbaşı'dır. Daha o zamanlar amerikan hizmetindeymiş demek ki.. zira gerçekleşmeyen pazarlığı da sözde o yürütmüştü.

Bugün CHP ve MHP'nin Amerikan amaçlarına hizmet ettikleri ve tetikçilik yaptıkları çok açıktır. Hem de ülke istikrar ve menfaatine rağmen.. Bu resmen vatan hainliğidir. gerisini küçücük beyni ve azıcık mantığı olan, teorik ve pratik olarak düşünebilen herhangi bir ortalama vatandaşa bırakıyorum.

Aydın Doğan medyası hala NATO gladyosu ERGENEKON hakkında haber yapmadıklarına göre, olanı da haber bültenlerine sokmadıklarına göre en aptalımız bile bu işin içinde bir iş var diyebilir diye düşünüp umut ediyorum.

Iki şahit aksini söylerken, CHP'li vekil eskisine inanıp delilsiz ispatsız 10 ay hapis cezası verebilen bir hakimin hakim olduğu adalet sistemine ise tabi ki güvenim yok.. siz çemberi burada genişletebilir ve bu malum çetenin içine herkesi rahatlıkla sokabilirsiniz. İtalya'daki temiz eller operasyonunda 30.000 bürokratın tutuklandığını da unutmayın ama..

Moğultay'ın militanı 3000 yargı mensubu görevden alınmadıkça CHP'li yargıya nasıl güvenebilirim.

Şimdi en hafif tabir ile Ak Parti'ye Amerikan emperyalizminin uşağı diyebilen öküzleri dinleyip şu yazı üzerinde biraz düşünelim derim ben..

Kim maaşını nerden alıyor?

Bu soruyu her zaman soralım..

 

Ülkemizde bir çatışma yaşanıyor. Güya bir tarafta akp diğer yanda ulusalcılar ve laikçiler.

Yanlış!

Safları netleştirelim..

 

Bir tarafta iktidar olması hasebiyle akp'nin de aralarında bulunduğu, özgürlükçüler, AB yanlıları, liberaller, sünni müslümanlar..

 

Diğer tarafta müslümanlıkla bir alakaları olmayan, faşist, gelenekçi oligarşi taraftarları.

 

Şimdi bu "diğer tarafı" bir inceleyelim:

 

Ülkede kaos isterler, ekonomik kriz isterler, çatışma ortamı oluşsun isterler. Bütün bunları, iktidarın halkın gözünden düşmesini istedikleri için isterler.

Ve bütün bunlar olmayınca, AKP'nin kapatılmasını isterler, liderlerinin oyundışı bırakılmasını isterler. Bunu da rakiplerini siyasi olarak yenemedikleri için ve hatta hiçbir zaman yenemeyeceklerini bildikleri için isterler.

 

Şimdi açık açık, delikanlı gibi, mertçe deyiverin bakalım, beraber mitingler tertiplediğiniz alevi vatandaşlarımız bu oyunun neresinde?

 

Ulusalcı olarak tanınan tarikat mezhep ve cemaat düşmanları neden alevi dedelerine ve cemaatlerine ses çıkarmazlar? (şimdilik)

Müslüman vatandaşlarımız cuma namazı kılacak yer bulamadıkları için cami yapmaya kalkınca yaygara koparanlar, neden "cemevi yapılsın" gösterilerine katılırlar? (tabi ki yapılsın, o ayrı)

Bu ikircikli yaklaşımın sebebi ne?

Tarikatlarda ki zikir törenleri ile alay edenler, neden alevi semahına methiye düzerler? (şimdilik)

Bi deyiverin, ağzınızdan baklayı çıkartıverin hele!..

 

Mehmet Moğultay'ın atamalarını yaptığı 3000 alevi yargı mensubu yargıtay bildirisinin neresinde?

CHP aleviliğin neresinde?

CHP neden Hacı Bektaş anma şölenlerinde?

CHP neden muharrem'de aşure dağıtır?

 

Türkiye laiktir laik kalacak de mi?

Hele bi deyiverin bakalım, başörtüsüne karşı olan CHP, kamusalda başörtülüyü yaka paça indiren CHP, beyaz başörtünün üzerine kızıl kuşak sarılınca neden kudurmuyor?

 

Bırakın ulan ikiyüzlülüğü.. laiklikmiş! laiklik dedelerin pirlerin neresinde?

Bir tek Fethullah Gülene mi dikiliyor bu laiklik?

Sözde dernekler federasyonlar yoksul halktan tehditle para toplarken gözükmeyen laiklik! 

 

Allah'a inanmayan, Hz.Peygamberi ve Hz.Ali'yi tanımayan, ömründe bir rekat namaz kılmamış dinsizin cenazesini cem evinden kim kaldırtıyor?

Marksist Leninist adamın cemevinde ne işi var? 

 

Siz kimi kandırıyorsunuz hasta beyinlerinizle alevileri mi, sünnileri mi?

 

Ey alevi vatandaş kendine, inancına ve ülkene sahip çık!

Dedene kanma!

Dinini bu CHP'ye sömürten maaşlı dedene kanma!

CHP'ye kanma!

Dinini istismar eden, kanlı dişlerini damarlarına geçirerek kanını emen CHP'ye kanma!

 

Türkiye laik değildir..

Ama birgün laik olacak ve laik kalacaktır. Bunu, seni sadece bir oy deposu ve sokaktaki "zinde kuvvet", meydanlarda "bayrak sallayan toplama" olarak gören CHP yapmaz, onlar saltanatın devamını isterler. Dedelerin bu gerçeği inkar eder, zira onlar sadece menfaatlerinin, aldıkları "vergi"nin peşindedir. Sana gerçek aleviliği de bu yüzden öğretmezler zaten!!! Sen iç rakını, çal sazını, onların yoluna taş koyma isterler...

Bunları yeme..

kendini kurtar..

ahiretini kurtar..

ve vatanını düşün..

 

 

Bunları CHP yapmaz.

Hac ile Peygamber ile alay eden dinsizlerin sana bir faydası olmaz, bugün benim dinime söven yarın senin dinine söver.. bugün sadece seni acımadan kullanırlar ve işleri bitince Dersim'de olduğu gibi öyle bir kenara atarlar ki parçan dahi bulunmaz..

 

 

Tarihten ders al..

Demedi deme..

 

En başından beri söylüyoruz, Tuncay Özkan şark kurnazıdır, o adamda esnaf kafası vardır.

 

CHP kanaltürk'ü satın almak istemiş fakat Tuncay fiyatı yükseltebilmek için satmamıştı. Murdoch'la yaptığı pazarlık da sözüm ona akpartililerce bozulmuştu. O da şimdi bunu kanalı nurculara satmanın mazereti olarak deklare ediyor. Mazereti kabahatinden büyük derler ya, aynen öyle. Amerikan düşmanısın, medyaya "amerikancılar" diyerek çemkiriyorsun sonra amerikalılarla pazarlığın bozulunca akpartiye çatıyorsun. "Niye kanalını amerikalılara satmaya çalışıyorsun?" diye de hiçbir yalakan sormuyor..

 

Tuncay kanaltürk'ü kurarken ben demiştim, bu adam burada bir küfür fıskiyesi kuruyor, büyüyüp güçlendirip fıskiye ile rahatsız ettiklerine satacak diye. İşte oldu ve hiç şaşırmadım.. Adam sadece parasına bakıyor.. sitesinde paralı üye şartı arıyordu, paranı ver ister bana ister başkasına dilediğin gibi hakaret et diyerek..

 

yahu adam her Allah'ın günü sırf kontör toplamak için program yapmıyor muydu? akp hedeyse evet yaz gönder, akp hödöyse hayır yaz gönder..

 

Memleketimin kuş beyinli insanları gönderirlerdi konu komşudan borç harç toplayarak..

 

Ben şimdi şunu merak ediyorum:

 

Bu Tuncay, herkese işbirlikçi, ajan, amerikancı, satılmış, dönek, yobaz, cumhuriyet düşmanı falan diye saldırıyordu da meydanlarda yalakaları alkışlıyordu ya, şimdi şu soruları cevaplayalım yalakalarla beraber:

Bu tuncay işbirlikçi olamaz, çünkü işe yaramaz, ama yine de nurculara kanalını satmayarak hiç değilse marka yaptığı ismi koruyamaz mıydı, bu da bir nevi işbirlikçilik değil mi? davaya ihanet değil mi? ya da ne?

Yoksa Tuncay oluşturduğu kamuoyunu yok edip milleti umutsuzluğa sürükleyen bir ajan mı?

yoksa bu tuncay murdochla anlaşırken basılan bir amerikancı mı?

Tehdit ettiği firmalara zorla reklam verdiren bir faşist despot olarak paraya da ihtiyacı yok, chpden aldığı 4 trilyon da cabası, e bu chp'ye ihanet değil mi o zaman?

 

Bu tuncay satılmış olamaz, zira beş para etmez, ama kanalı etmiş, nuculara bir kolaylık yapmış, yoksa dönek mi?

Çaktırmadan nurculara hizmet eden yobaz bir cumhuriyet düşmanı mı? hain mi?

 

Ya da bu terbiyesiz adamın kontör toplama bahanesi ile yaptığı bütün bu söylemler öngörüğümüz gibi palavra mı? adi bir hırsızlık mı?

Bu adamın kankası Kerimcan asker kaçağı değil mi? Programcısı Merdan PKK'lı değil mi? bütün bunlar ispatlanmadı mı?

 

Şimdi sorsunlar bakalım biz kaç dolarız diye?

 

Biz yine yanılmadık, çünkü mümin feraset sahibidir..

Allah bu Tuncay gibilerini birer ibret olsun diye yaratmış..

inşallah yalakaları da farkına varırlar, hoş yukarıda yazılanlarla hala farkedemedilerse daha da umut yoktur ya neyse!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Yanılmışım!..

Onlarca yıldır Türk medyasındaki kartel hakkında yanlış bir izlenime kapılmışım. Şimdi farkettiğim bu durum karşısında şaşkınlığımı gizlemeden bulduğum haysiyet ve şeref kırıntılarını sizlerle paylaşmak istedim.

Meğerse kartel diye tabir ettiğimiz bazı medya kuruluşlarının bir şeref ve haysiyeti varmış. Bense onları para için herşeyi yaparlar zannediyordum. Yapmazlarmış. Bazı şeyler paradan çok daha önemliymiş. Satılamayacak bir haysiyetleri varmış maalesef. “Hatırla Sevgili” ve “Yaprak Dökümü” dizileri en son örneklerim oldu. Birinde Tam Bağımsız Türkiye sloganı ile duvar diplerinde 3 milyon kişiyi kurşuna dizerek bir sovyet uydusu sosyalist Türkiye Cumhuriyetini kurmaya çalışanların idamı ajite ediliyor. Ötekisinde ise arın hayanın kol gezdiği bir ailenin, evlat yetiştirmesini bilememiş bir babanın dramı anlatılıyor hem de yoklukta üstad yapılmış bir yazarın romanından uyarlama.

Haber programlarına bakın, ana haber bültenlerine bakın hep aynı şablondan çıkmış adamlar sunuyor, bir zamanların kızıl komünistleri, parayla devşirilip aristokre edilmiş (!) eski sovyet tohumcuları.. Toplumun dinini, kültürünü, ahlakını kibirle aşağılamayı kendilerine görev addetmiş militan programcılar, sunucular, senaristler, yönetmenler, oyuncular..

Madem bu halk bilinçli sosyalist olamıyor bari dedikoducu uyuşuk miskinler topluluğu olsunlar amacıyla yapılan magazin programları..

Bütün bunlar 3-30 paraya yapılıyor hem de..

Oysa bizler “deliyürek” ya da “kurtlar vadisi” dizileri ile birşeyi ispatlamıştık..
Televizyonda “selamun aleyküm” diyerek içeri giren bir adam ya kadın pazarlayıcısı rolündedir ya da uyuşturucu satıcısı değil mi?

İşte deliyürek ve kurtlar vadisi dizileri bu jargonu kullanan “iyi adamları” ilk gösteren dizilerdi, sonuç ortada, bu diziler efsane oldular.. Yapımcılarına trilyonlar kazandırdılar.

Bugün şunu anlıyoruz ki, toplumun dini ile barışık programlar eğer eğlenceli bir şekilde sunulursa ratingde tavan yaparlar. Dinimize ve ahlakımıza küfretmeyen her dizi, sinema ya da haber programı yapımcılarına ve yayınlanan kanallara trilyonlar kazandırır, ama bu hal toplum mühendislerinin projelerine terstir. Onlar daha fazla para kazanacak olsalar bile iyiyi örnek olarak sunmayı istemezler zira başka amaçları vardır.

Bu ülkeyi bir avuç dinsiz kan dökücü eşkiyadan temizleyip din ve örfe sahip çıkan ülkücüler her zaman vampir gibi gösterilir ama ODTU'nün bodrumunu basıp dövmek için namaz kılan müslüman arayan çapulcular hep kahramndır ekranlarda. Deniz Gezmiş'in asılması şahsen beni Menderesin idamı kadar rahatsız etmişti ama şu manzara da bir o kadar rahatsız ediyor. Ve ben adım kadar eminim ki hiçbir solcu geçinen faşist, Menderesin idamından bu kadar rahatsız olmamıştır.

Medya bu sömürüyü daha fazla para kazanmak için yapmıyor bizlere, sadece sinsi sinsi beyin yıkıyorlar. Amaç para kazanmak olsa çekersin bir ülkücü dizi görürsün ratingleri. Bu ülke kendi evladını sever sovyet güdümlülerini değil, sovyet artıklarını hiç değil, bunu medya patronları da bilir.. işte haysiyetleri de burda başlar demek ki herşey para kazanmak uğruna değilmiş..!

Bir üstadımın sözünü hatırlıyorum:
“Oğlum, bu ülkede cennet bedava.. camiler bedava, seccade tesbih bedava, abdest alacaksan şadırvan bedava, oruç bedava.. Para cehennem için lazım, noelde bara gitmek parayla, içki içmek içirmek parayla, fuhuş parayla.. paran yoksa hacc zekat sorulmaz senden ama paran yoksa kumar oynayamazsın bir piyango bileti bile alamazsın”

Ya işte herşey para için yapılmıyor, iyiler kötüler kadar cesur değil ne yazık ki ve kötüler de iyiler kadar cömert maalesef..

Ama yine de söyliyeyim, biz bu medyanın kahramanlarının kaç paralık kahraman olduklarını iyi biliriz. Nazımları, Denizleri iyi tanırız. Bu ülke 85 sene ne acı çektiyse hepsini bunlardan çekmiştir.. Hala tehlike “irtica” diyenlere hak veriyorum, irticadan ben de korkuyorum, özellikle ülkeyi 50 sene geri götürüp CHP'ye teslim edecek mürtecilerden şeytandan korktuğumdan daha fazla korkuyorum.

Allah bizlere bir daha o CHP zulmünü göstermesin. Göstermesin ki en azından minarelerimizde ezanlar okunabilsin.